تصور کنید یک رایانه کامل و مجهز به هوش مصنوعی محلی، درون یک صدف دریایی صورتی یا کیف فانتزی کوچک پنهان شده است. این روزها ترند عجیبی در شبکه‌های اجتماعی مانند تیک‌تاک و اینستاگرام به راه افتاده است که در آن زنان و دختران با ساخت کامپیوترهای کوچک و دست‌ساز به نام «سایبردک»، استانداردهای یکنواخت شرکت‌های بزرگ فناوری را به چالش می‌کشند.

بر اساس گزارش تک کرانچ، این جنبش جدید فراتر از یک سرگرمی ظاهری است و به یک مقاومت خلاقانه در برابر انحصارطلبی غول‌های دنیای تکنولوژی تبدیل شده است. سایبردک‌ها رایانه‌های دست‌سازی هستند که ایده اولیه آن‌ها از رمان‌های علمی‌تخیلی دهه ۱۹۸۰ میلادی گرفته شده است و اکنون با ورود بردهای ارزان‌قیمت مانند رزبری پای (Raspberry Pi)، جانی دوباره یافته‌اند.

بازگشت به ریشه‌ها؛ چرا دختران به ساخت سخت‌افزار رو آورده‌اند؟

تا پیش از این، محیط‌های ساخت سخت‌افزار و کامپیوترهای دست‌ساز متمایل به سبک‌های خشن، تیره و مردانه بوده است. اما اکنون نسل جدیدی از سازندگان زن با استفاده از رنگ‌های شاد، طراحی‌های مینیاتوری و الهام از عناصر فانتزی، این فضا را به نفع خود تغییر داده‌اند. یکی از این سازندگان که با نام مستعار CC فعالیت می‌کند، مینی‌کامپیوتر خود را درون یک صدف دریایی صورتی ساخته است. این دستگاه کوچک دارای هوش مصنوعی محلی، کتاب‌خوان الکترونیکی، سیستم مانیتورینگ سرور و مجهز به سیستم‌عامل اختصاصی است.

این سازندگان اعلام کرده‌اند که غول‌های فناوری مانند اپل و متا، دستگاه‌هایی کاملاً بسته و غیرقابل تغییر تولید می‌کنند. اگر کاربر بخواهد تغییری در نرم‌افزار یا سخت‌افزار گوشی هزار دلاری خود ایجاد کند، گارانتی آن باطل می‌شود. ساخت یک سایبردک اختصاصی، پناهگاهی امن برای افرادی است که مایل هستند مالکیت کامل و واقعی دستگاه‌های دیجیتال خود را در دست داشته باشند.

رزبری پای

هنر بافتنی با مادربرد؛ ترکیب سنت و فناوری پیشرفته

مَرو واردانیان، توسعه‌دهنده بلاک‌چین، روش متفاوتی را برای توسعه سایبردک‌ها انتخاب کرده است. او با استفاده از قطعات بازیافتی رایانه‌ها و ترکیب آن‌ها با هنرهای دستی، مفهوم جدیدی به نام «مکرومه‌بافی با مادربرد» ایجاد کرده است. او با استفاده از نخ‌های رسانا، بردهای رزبری پای را به شکلی هنرمندانه می‌بافد تا لباس‌ها و کیف‌های کاربردی و هوشمند خلق کند.

این رویکرد یادآور تاریخچه اولیه علوم کامپیوتر است؛ زمانی که در پروژه آپولو ناسا، زنان بافنده با ظرافت سیم‌ها را از میان هسته‌های مغناطیسی عبور می‌دادند تا حافظه کامپیوتر فضاپیما را سیم‌کشی کنند. این ترند جدید به دختران سراسر جهان آموزش می‌دهد که بدون داشتن پیش‌زمینه مهندسی پیچیده، می‌توانند وارد دنیای سخت‌افزار شوند و ابزارهای دیجیتال خود را مطابق با هویت خود بازآفرینی کنند.

پیشنهاد می‌کنیم خبر خرید مجازی و سه‌بعدی با اپلیکیشن The Mall را در نامبرلند بخوانید تا ببینید چگونه هوش مصنوعی پاساژگردی را به گوشی‌های موبایل آورده است!